Auteur: Reina ten Bruggenkate
Geboortedatum: 8 februari 1950
Geboorteplaats: Rotterdam
Geboorteland: Nederland
Burgerlijke staat: Getrouwd
Kinderen: 2 zonen, geboren in 1983 en 1986.
Opleiding: Opleiding in de journalistiek.

Beroep naast schrijver : journaliste (daarin niet actief op dit moment)
reina in de klas
Reina in de klas.

Ik doe ook veel werk voor de stichting SVHO-Support die hulp biedt in ontwikkelingslanden.

Dat betekent dat ik geld bij elkaar probeer te krijgen voor tehuizen voor kinderen die mishandeld zijn, gehandicapte kinderen, mensen die arm of ziek zijn, of kinderen die geen ouders meer hebben. Om te zien of het geld goed wordt besteeed, ga ik gemiddeld een keer per jaar naar Sri Lanka, waar de meeste tehuizen zitten die we steunen. Dan reis ik een week of twee het hele land door en dan kom ik meestal terug met nieuwe ideeën voor kinderen die onze steun nodig hebben.

Website: www.reinatenbruggenkate.nl

Hobby’s : Reizen, ontwikkelingswerk, lezen, popconcerten bezoeken, zelfverdediging (jiu jitsu, daar heb ik de zwarte band van!) en uitslapen!


Reina en haar man op wintersportvakantie.

Huisdieren : Op dit moment helaas maar één kat, onze Poem, die uit het asiel komt. Eerst was ze heel bang voor ons en beet en krabde ze, maar nu is ze een snorrende, tevreden  poes. We hebben twaalf jaar de liefste hond ter wereld gehad: Bobo. Die mis ik enorm. Ik probeer nu mijn man zo ver te krijgen dat we weer een hond uit het asiel kunnen halen. Regelmatig ga ik het internet op, op zoek naar een avontuurlijke hond met lieve ogen, die met me mee wil.

poes
We hebben een nieuwe poes. Ze heet Poem en ze komt uit het asiel. Poem vindt de doos waar mijn nieuwe boeken in zaten leuker dan de boeken zelf. Maar daar is ze dan ook een echte poes voor.

Lievelingseten : Pittige gerechten, zoals het eten in Sri Lanka.

Ik hou van : humor, kinderen, dieren, muziek (vooral soul) sieraden en chips.

Ik heb een hekel aan : Mensen die zichzelf erg interessant vinden, vroeg opstaan, tocht, dwang, gezeur, regels en stoplichten.

Het liefst schrijf ik verhalen waar kinderen zich in kunnen herkennen. Ze moeten spannend zijn, spannend-grappig, soms spannend-triest, maar altijd moet je als lezer het gevoel hebben `dat had ik ook kunnen meemaken.'

Ik ga vaak op bezoek bij scholen en bibliotheken. Dan vertel ik over mijn boeken en hoe ik aan de ideeën kom. Eén geheimpje zal ik verklappen. Vaak luister ik stiekem mee als kinderen praten, als ze aan het spelen zijn, ruzie maken of elkaar dingen vertellen op de fiets naar huis.

Veelgestelde vragen:

Welk boek hebt u als kind verslonden?
‘Alleen op de wereld’. Zo zielig!

Wat vindt u zelf het beste boek dat u ooit hebt geschreven en waarom?
Dat zijn er twee en die horen bij elkaar: ‘Nooit meer naar huis’ en ‘Tranen van glas’.
In ‘Nooit meer naar huis’ waren Rudy en Snoep de hoofdfiguren. Rudy is dan al een beetje verliefd op een meisje, Lola. Veel kinderen wilden weten hoe het met haar afliep. Daarom heb ik ‘Tranen van glas’ geschreven. In dat boek kom je Rudy en Snoep ook weer tegen. ‘Nooit meer naar huis’ is een spannend avonturenboek. Het gevolg ‘Tranen van glas’ is een boek over echte vriendschap en verliefd zijn.

Wie is uw favoriete illustrator?
Iedere illustrator heeft zijn eigen stijl. Bij het ene boek passen de tekeningen van de ene illustrator, voor een ander boek heb je een andere nodig. Ik ben altijd enorm blij als de illustrator precies die sfeer kan tekenen, die ik in gedachten heb beleefd toen ik het boek schreef. Goede tekeningen zijn zo belangrijk!

Wanneer en waarom bent u begonnen met schrijven?
In 1995, toen mijn kinderen nog klein waren. Ik vond het leuk om verhalen voor hen te bedenken. Omdat schrijven mijn vak was (ik was toen nog journaliste) ben ik ze gaan opschrijven. Maar ik heb wel eerst een speciale cursus gevolgd, omdat het schrijven voor een krant en het schrijven voor kinderen twee heel verschillende dingen zijn.

Waarom schrijft u juist kinderboeken?
Romans, verhalen, fantasiën, vertellingen… Ik vind het leuk om mensen te boeien. De kinderboeken schrijf ik, omdat die nu eenmaal in mijn hoofd terecht zijn gekomen en er een keer uit moeten. Kinderen zijn leuk publiek! Ze zijn oprecht en nieuwsgierig.

Schrijft u nog meer, naast kinderboeken?
Ja. Ik heb ook een roman voor volwassenen geschreven: ‘De schreeuw van de pauw’. Ook heb ik al een idee voor een tweede volwassen boek. Maar daar moet ik even de tijd voor zien te vinden.

Hoe komt u aan die fantasie?
Tja, fantasie moet je laten groeien. Het zit in ieders hoofd, maar de een doet er meer mee dan een ander. Ik luister en kijk goed om me heen om te zien wat er gebeurt. Fantasie is een beetje droom-denken. Lekker je gedachten laten gaan en spelen met ideeen. Probeer het ook maar eens. Soms brengt een enkel zinnetje van iemand mij al op een idee.

Hoe en waar schrijft u het liefst?
Op mijn eigen werkkamertje, met het raam open en het liefst met de huisdieren om me heen. Bij voorkeur ’s nachts als iedereen slaapt en ik niet gestoord kan worden.

Wat wilt u met uw boeken bereiken?
Ik hoop dat kinderen ervan genieten, dat ze even in een andere wereld zijn. Als ik het verhaal schrijf, dan zie ik het in gedachten als een soort film in mijn hoofd. Ik wil het zó schrijven, dat anderen diezelfde film zien als ze mijn boeken lezen.

Hoe komt u aan ideeën voor uw boeken?
Ideeën kun je overal uit de lucht plukken. Als schrijver moet je steeds goed luisteren en om je heen kijken. Een opmerking van iemand kan al genoeg zijn om je fantasie aan het werk te zetten.

Is het leuk om boeken te schrijven?
Ja, het is erg leuk om boeken te schrijven. Het bedenken van een verhaal is leuk omdat ik in mijn hoofd het verhaal ‘brei’, ongeveer zoals je trui maakt. Als ik precies weet hoe het verhaal moet lopen en ook hoe het moet eindigen, dan pas ga ik schrijven. En dan is het weer leuk om mooie zinnen en grappige en spannende stukken te bedenken.

Hebt u boeken geschreven die gebaseerd zijn op gebeurtenissen die u zelf hebt meegemaakt? En zo ja, welke zijn dat?
O ja! Zelf meegemaakte gebeurtenissen zitten in bijna al mijn boeken. Te veel om op te noemen eigenlijk. Maar meestal verander ik de echte gebeurtenissen een beetje, want het moet passen in het grote geheel.

Over welk thema schrijft u het liefst?
Vriendschap is een belangrijk thema in al mijn boeken. Vriendschap, liefde, verliefdheid, emotie, verraad, sterk zijn, angsten, overwinnen. Vriendschap kan heel spannend zijn, maar ook heel rustgevend.

Hoelang doet u ongeveer over het schrijven van een boek?
Eerst loop ik een tijd na te denken. Dat zie je niet aan me, maar dan ben ik wel al hard aan het werk. Dan, als ik het hele verhaal heb bedacht, ga ik pas schrijven. Dat duurt ongeveer drie of vier maanden. Als het boek af is, dan duurt het nog ongeveer een half jaar voordat jullie het in de boekenwinkel of de bibliotheek kunnen vinden.

Bezoekt u weleens scholen en bibliotheken? Hoe vindt u dat?
Jazeker. Dat vind ik leuk omdat ik dan mijn eigen publiek ontmoet. Het leukste vind ik altijd de echte gesprekken. Vaak blijven er kinderen nog wat na en dan vertellen ze me wat hen bezighoudt. Het brengt me ook nogal al eens op een idee.

Welke tips hebt u voor kinderen die ook schrijver willen worden?
Hou vol. Oefenen en nog eens oefenen.

 

Nominaties en prijzen:
(Titel – Nominatie / Prijs)

Een vriend van niks: mooiste jeugdboek van 1997 volgens kinderjury NW- Overijssel en Urk

Nooit meer naar huis: eerste prijs kinderjury Drenthe 1998

Een keyboard voor Beethoven: tweede prijs Drentse Top 5- 1999

Tranen van glas: eerste prijs kinderjury Ermelo 2003